KI_TAGE Halle 2026: Waarmee verdienen we over vijf jaar nog geld?

Op 5 november waren we bij de KI_TAGE in het MMZ in Halle (Saale), voor ons dus een conferentie voor de eigen deur. Acht lezingen stonden op het programma, Michael Carl en Mathias Harrassowitz van Carls Zukunft leidden de dag. Het ging daarbij nauwelijks over nieuwe tools. Bijna iedereen sprak over de invoering binnen het bedrijf en over wat uiteindelijk rendabel is. Aan de slag, hier is onze duiding.

Wie er op het podium stond

De keynote werd gehouden door Wolf Brüning, die al 15 jaar bij OTTO werkt en daar het UX-design leidt. Hij sprak over de democratisering van de softwareontwikkeling en was de verklaarde optimist van de dag. Stefan Groschupf was per video vanuit San Francisco ingeschakeld. De in Halle geboren ondernemer heeft Datameer opgericht en leidt tegenwoordig Centrum AI. Namens de stad sprak burgemeester dr. Alexander Vogt. Jacqueline Köppen en Yannick Büchle kwamen van Hypoport hub SE, dr. Stefan Hennig van ACP en Eric Tessenow van Kieback & Peter. Johannes Kanthak en Andreas Kerndt deden verslag van hun klantprojecten.

Het meeste hebben we meegenomen van Hypoport en van Johannes Kanthak.

Hypoport: 2.200 medewerkers en elke training volgeboekt

Jacqueline Köppen en Yannick Büchle houden zich bij Hypoport sinds tweeënhalf jaar bezig met de invoering van AI. Het begon in mei 2024. Destijds gebruikten medewerkers ChatGPT bij het werk, wat niet verenigbaar was met de privacywetgeving, en de IT heeft met HypGPT een eigen systeem opgezet. Inmiddels zijn er licenties voor ChatGPT Enterprise, Claude en Microsoft Copilot. De bijbehorende trainingen waren elke keer volgeboekt.

AI wordt binnen het bedrijf toch minder gebruikt dan verwacht. Köppen en Büchle noemden twee redenen. Wie getraind is, komt terug in een team waarin de anderen dat niet zijn. En de leidinggevenden hebben bij een 60-urige werkweek geen tijd om zich daarmee bezig te houden, juist in de gebieden waarin AI het meeste zou opleveren. Ook de AI-champions in de dochterondernemingen hebben daar weinig aan veranderd. Zij moesten „iets met AI doen“ en iedereen meenemen, naast hun eigenlijke werk.

Hypoport begint daarom nu bij de directie. Die kiest een van vier niveaus: taken ondersteunen, processen opnieuw vormgeven, standaardgevallen aan AI overdragen of het bedrijf opnieuw vormgeven. Daarvoor had het management twee maanden lang elke week aan een AI-doelbeeld gewerkt, dat uiteindelijk vooral uit tekst bestond. De leidinggevenden vullen voor hun gebied een canvas met acht velden in en presenteren het elke twee tot vier weken in de groep. Een van de velden vraagt naar het effect op het resultaat. „Ik weet het niet“ laten de twee daar als antwoord gelden.

Het programma heet SPARK. Daarnaast loopt in het bedrijf een „AI November“ met 25 korte lezingen van collega's, allemaal op afstand.

Ons beviel dat hier twee mensen na tweeënhalf jaar vertelden wat niet werkte. Dat komt op conferenties zelden voor.

Johannes Kanthak en de vier soorten werk

Kanthak sorteert werk in kennis, oordeel, relatie en handwerk. Onder kennis valt bij hem alles wat volgens bekende regels steeds opnieuw wordt gedaan, dus offertes, onderzoek of boekingen. Dat doen voortaan AI-agents, en daar valt dan geen geld meer mee te verdienen. Over blijft kennis die nergens op internet staat. Oordeel wint aan waarde, omdat iemand voor de beslissing moet instaan, en handwerk op wisselende bouwplaatsen blijft sowieso.

Hij had twee voorbeelden bij zich. Een ambachtsbedrijf laat het huis van de klant door een drone opmeten. De vakman praat intussen met de klant en typt diens wensen in. De klant krijgt bij de pdf een website met een 3D-model van de bestaande situatie en de planning, elk bouwdeel aanklikbaar en met prijs.

Het tweede voorbeeld was een architectenbureau dat voor een concept twee tot vijf weken nodig heeft. Het bureau heeft de gegevens uit oude projecten geanonimiseerd en in een database gestopt, een AI-agent genereert daaruit de eerste schetsen. De toegang tot deze database verkoopt het via een licentie aan andere architectenbureaus, technisch loopt dat via een MCP-server.

Over de handel zei Kanthak dat het standaardsegment krimpt en alleen premium en economy groeien. Hij noemde Galeria met de herhaalde faillissementen. Tegen de onlinehandel en tegen AI-agents die voor klanten inkopen, maakt een assortiment zonder onderscheidend kenmerk geen kans. De gedane uitspraak klopt naar onze mening, en zij zou veel webshops kunnen treffen.

Terloops noemde hij waarmee hij zelf werkt. Het zijn Codex en Claude Code, met vier licenties van elk 200 euro.

De fietsenhandelaar en de verzendbevestiging

Andreas Kerndt heeft een spraakassistent gedemonstreerd, met verzonnen gegevens van een fietsenhandelaar. Een klant belt en vraagt waar zijn pakket blijft. Hij noemt bestelnummer en postcode en verneemt dat de helm onderweg is en het achterlicht over drie werkdagen volgt. De link naar de zendingsvolging komt per sms. Heel belangrijk: zo'n assistent moet zich aan de telefoon als machine bekendmaken, daar wees Kerndt uitdrukkelijk op.

Zijn aanpak noemt hij AOA, dat staat voor analyseren, optimaliseren, automatiseren. Voor elk project laat hij tien werkdagen lang tellen waaraan de mensen hun tijd besteden. Voor het optimaliseren had hij een voorbeeld uit de onlinehandel. Als de verzendbevestiging duidelijker is geformuleerd, belt er wegens het pakket bijna niemand meer, en de spraakassistent is voor deze vraag dan niet nodig.

In dezelfde richting ging een voorbeeld van dr. Stefan Hennig van ACP. Een logistiek bedrijf wilde de afspraak voor meubelleveringen door een AI laten afhandelen en stelde daarbij vast dat de telefoongesprekken hem nauwelijks iets kosten. Duur was de goederen die zonder afspraak in het magazijn stond. De oplossing bestond uiteindelijk erin 's avonds te bellen, wanneer de ontvangers thuis zijn.

Kerndt vertelde ook over een medewerker van een klant die weinig van AI moest hebben. De man heeft toen voor zijn vereniging een kleine administratietoepassing gebouwd en maakt sindsdien in het bedrijf reclame daarvoor.

Wie heeft dat eigenlijk gecontroleerd?

Eric Tessenow is bij Kieback & Peter verantwoordelijk voor de informatiebeveiliging. Hij heeft de zaal tweemaal om een handopsteking gevraagd. Eerst wilde hij weten wie als laatste een bindend document zoals een contract of een richtlijn met AI heeft opgesteld, en er gingen veel handen omhoog. Bij de tweede vraag, wie het document daarna heeft gecontroleerd, waren het er duidelijk minder.

Tessenow behandelt een AI als een nieuwe medewerker die wordt ingewerkt en pas geleidelijk toegang tot documenten krijgt. Twee van zijn ervaringen zijn ons bijgebleven. Zijn AI had op een gegeven moment ongepubliceerde concepten voor gangbare praktijk binnen het bedrijf gehouden, sindsdien scheidt hij strikt tussen de actuele situatie en alles wat alleen wordt uitgeprobeerd. En een AI die haar eigen resultaat controleert, vindt zoals verwacht weinig. De controle loopt bij hem daarom gescheiden van het opstellen.

En de stad Halle?

Burgemeester dr. Alexander Vogt bleef bij wat in het bestuur eerst moet komen. Het digitale dossier met documentmanagement moet vanaf 2027 worden ingevoerd. AI ziet hij daar waar inkomende opdrachten en formulieren automatisch worden geordend en naar de juiste plek doorgestuurd. Dat digitalisering voor gemeenten als vrijwillige prestatie geldt en dienovereenkomstig niet gefinancierd wordt, heeft hij vrij duidelijk gezegd.

Ons advies aan onze klanten:

Uit de lezingen hebben we veel meegenomen. Onze klanten zouden we onder andere deze twee eenvoudige praktijktips meegeven:

• Tel tien werkdagen lang mee welke vragen bij uw klantenservice binnenkomen. Waarschijnlijk staan leverstatus en retouren hoog. Een deel daarvan laat zich wellicht met een duidelijkere verzendbevestiging oplossen, daarvoor is geen AI nodig.

• Bepaal bovendien wie bij u controleert wat een AI heeft geschreven. Dat geldt voor offertes net zo goed als voor productteksten.